Weg

Laatste aflevering:18 sep 2025 – #68 - Topdokter Tessa Kerre brengt eerlijkheid, empathie en kunst in de ziekenhuiskamer

Weg

Een podcast over verlies en rouw. Want het is een weg die je moet afleggen. Want we gaan het vaak uit de weg. Want als er iets of iemand weg is, valt er vaak nog veel meer weg. Wat je verliest, is weg. In deze podcast praat Sofie Verschueren met mensen die het hebben meegemaakt en het taboe mee willen doorbreken.

Door Sofinesse

Volg podcast

Luister via:

Afleveringen

#68 - Topdokter Tessa Kerre brengt eerlijkheid, empathie en kunst in de ziekenhuiskamer

Hematoloog Tessa Kerre is gespecialiseerd in stamceltransplantaties en immunotherapie. Ze is een heel empathische dokter, die tot het uiterste gaat voor haar patiënten. Dat doet ze met diepgravend onderzoek, innovatie en de allerbeste zorgen, maar ook met kunst. Hematologiepatiënten blijven vaak een leven lang verbonden met haar afdeling, dus bouwen ze ook echt een band op. Tessa brengt troost op een - voor een ziekenhuiskamer - onconventionele manier: door kunst tot bij de zieke te brengen, in allerlei vormen.

#67 - Shashitu is geadopteerd

Een adoptie wordt vaak vooral bekeken vanuit de kant van de wensouders, veel minder vanuit het kind. Shashitu kwam vanuit Ethiopië in een Nederlands gezin terecht, maar dat liep niet vlot. Vandaag woont ze in Antwerpen en heeft ze volledig gebroken met haar adoptieouders. In de zoektocht naar zichzelf, voelde ze heel erg dat die andere kant van adoptie nog altijd een groot taboe is. En net die stem wil ze graag laten horen. Want het is jammer genoeg niet altijd een positief verhaal. Er is in het verleden heel wat fout gelopen met buitenlandse adopties. Je trekt een kind ook altijd weg uit zijn natuurlijke omgeving. En ook als er alleen maar liefde is, laat dat altijd sporen na.

#66 - Natalja liet als tiener haar leven in Belarus achter

De zoektocht naar je echt thuis voelen is een rode draad in het leven van Natalja, ook al is dat vaak onbewust. Omdat het in Belarus niet meer veilig was, kwam ze als tiener met haar moeder, broer en stiefvader naar België. Dat is ondertussen meer dan twintig jaar geleden, maar het blijft moeilijk om hier echt haar weg te vinden. Tegelijk voelt Belarus ook niet meer als thuis. Ze kan en mag er zelfs niet naartoe reizen, waardoor haar drie kinderen hun opa alleen maar kennen van een scherm. Daarnaast omschrijft Natalja zichzelf als een non-binaire moeder. Ook op het vlak van genderidentiteit is het een zoektocht naar jezelf mogen en kunnen zijn, naar veiligheid. Dit is een verhaal over de zoektocht naar je thuis voelen, op de plek waar je woont én bij jezelf.

#65 - Een alcoholverslaving werd de papa van Eline fataal

Na zijn vervroegd pensioen viel de papa van Eline in het spreekwoordelijke zwarte gat, hij raakte ook steeds meer sociaal geïsoleerd. Een verslaving is geen verhaal van vandaag op morgen, het sluipt er bijna onzichtbaar in. Op geen enkel moment wilde haar vader toegeven dat er een probleem was, hij dronk ook altijd stiekem. Daarom kon externe hulp ook niet echt tot hem doordringen. Uiteindelijk moest Eline haar papa afgeven aan de gevolgen van de verslaving.

#64 - Na de dood van haar moeder nam Elke meer zorg op voor haar grote 'kleine' broer

Elke Decruynaere en haar zus groeiden op in een warm zorggezin. Hun beider ouders, leerkracht en verpleegster, hadden met veel liefde hun leven georganiseerd rond de oudste zoon Korneel, die een verstandelijke en fysieke beperking heeft. Toen de moeder van Elke een hersenbloeding kreeg, kon ze niet meer mantelzorgen omdat ze zelf hulpbehoevend werd. Ze werd depressief en koos uiteindelijk voor euthanasie. Toen daarna haar vader ook nog op intensieve belandde, maakte Elke uiteindelijk de keuze om haar schepenambt in Gent los te laten. Ze zorgt nu mee voor haar grote 'kleine' broer.

#63 - Ellen is getraumatiseerd na een brand

Op een koude februarinacht werd Ellen wakker van een vreemd geluid. Een paar minuten later stond ze met haar vier kinderen op straat, want de vlammen sloegen toen al door het dak van de garage. Niemand raakte gewond, de materiële schade werd uiteindelijk vergoed en hersteld, maar het trauma blijft. Ellen heeft het nog altijd moeilijk met slapen, omdat er een soort permanente waakfunctie geactiveerd is. Want het besef dat het ook heel anders had kunnen aflopen, is heel erg aanwezig.

#62 - Gilbert verloor zijn dochter aan zelfdoding

Het leven is hard geweest voor Gilbert. Zijn vader stierf op jonge leeftijd in vreemde omstandigheden, een paar jaar later moest Gilbert ook zijn moeder onverwacht afgeven. Het grote landbouwersgezin bleef verweesd achter. Als zevende in de rij klampte Gilbert zich vast aan zijn oudere zus, tot ook zij niet veel later overleed na een korte ziekte. Maar hij vindt het geluk bij Norette en werkt zichzelf op in het bankwezen. Zijn drie fantastische dochters geven hem veel energie. Een paar maanden geleden werd dat geluk bruusk afgepakt toen hun oudste dochter Sofie, zelf moeder van twee prachtige dochters, uit het leven stapte. Gilbert is enorm verdrietig maar niet boos. Omdat hij zelf te kampen had met depressies, begrijpt hij het ook ergens.

#61 - De broer van Fien overleefde een ongeval op het familiebedrijf niet

Het was een warme dag in mei toen haar man belde met het vreselijk nieuws. Kevin had een werkongeval gehad op het familiebedrijf en dat niet overleefd. Fien sprong meteen in de auto. Haar mama zat naast haar, in haar buik een baby en op de achterbank haar dochtertje én de twee kinderen van haar broer. De vraag of hij nog bij bewustzijn was, moest Fien beantwoorden met de hardste woorden dat hun papa overleden was. Kevin was een fantastische kerel, maar soms ook een pain in the ass. Zoals dat hoort bij grote broers. Omdat ze ook collega’s waren, zag Fien haar broer elke dag. Kevin wordt enorm hard gemist op allerlei fronten, maar de zoektocht in het rouwproces zorgde bij Fien ook voor een positieve omwenteling. Met Vlechtwerk laat ze mensen op verhaal komen als ceremoniespreker in vreugde en verdriet.

#60 - Zorgmama Ellen verloor plots haar rots en grote liefde Alexander

Ellen is de enige podcastgast die - helaas - voor een tweede keer te gast is bij WEG. In aflevering 9 vertelde ze over levend verlies en hun zorgenkind Sofia. Hoe moeilijk dat is, maar ook hoe een sterk team ze vormde met haar man Alexander. Vorige zomer gebeurde het ondenkbare. In hun vakantiehuis in de Ardennen zakte de grote liefde van Ellen plots in elkaar, hij overleed dezelfde dag. Het verdriet is loodzwaar, maar Ellen zoekt overal schoonheid. Ze is ook graag rebels in het rouwen, want afscheid zelf vastpakken kan zoveel troost bieden.

#59 - Roel maakte na heel wat verliezen van waardig afscheid nemen een levensmissie

De dood van zijn moeder maakte als tiener een stevige indruk op Roel. Jaren later moest hij ook afscheid nemen van zijn voldragen dochter. Samen met zijn ex-vrouw maakte hij daar een heel bijzonder verhaal van, met alle ruimte voor persoonlijke invulling. Die lijn trok Roel ook door in zijn werk, want als deskundige maakte hij van de begraafplaats in Leuven een open parel van rust, gezelligheid en warmte. Het afscheidsritueel.